۲۹۶۲
يکشنبه ۲۲ تير ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۴
تعداد بازدید : ۲۲۷

 سعید ونکی


با وجود خودکفایی عظیم ایران در بخش غذایی و تامین غذای مورد نیاز کشور، هنوز در برخی حوزه‌ها نیازمند واردات هستیم و به همین دلیل چرخه تولید غذای کشور به دلیل نیاز به واردات، کاملا دلار محور است و تحت تاثیر تحولات و تکانه‌های بین المللی قرار می‌گیرد. اساسا بخش نهاده‌های کشاورزی و دامی کشور وابستگی شدیدی به واردات دارد و به نظر می‌رسد با سیاست گذاری‌های کنونی، در کوتاه مدت شاهد خودکفایی در این حوزه نخواهیم بود. به موازات وابستگی بخش نهاده ها، واردات این محصولات عمدتا از کشور‌هایی صورت می‌گیرد که به لحاظ سیاسی با ایران همسو نیستند و اساسا مجری سیاست‌های آمریکا در جهان به شمار می‌روند. به عبارت دیگر کشور ما در واردات غذا به صورت مستقیم وابسته به کشور‌هایی است که بیشترین کارشکنی را در عرصه بین المللی علیه ایران دارند و با تحریم‌های آمریکا نیز همسو هستند.
برزیل، آرژانتین، اوکراین، آلمان و امارات تامین کننده عمده نهاده‌های اساسی از قبیل ذرت، جو، دانه سویا، کنجاله سویا و کالای دامپزشکی و همچنین محصولاتی از قبیل گوشت قرمز هستند و این کشور‌ها به دلیل همسویی با سیاست‌های تحریمی ایالات متحده شریک اقتصادی مطمئن و مناسبی به شمار نمی‌روند. شاهد مثال این ادعا، رای مثبت عمده این کشور‌ها علیه ایران به قطعنامه شورای حکام آژانس انرژی اتمی بود؛ بنابراین تغییر مبدا واردات نهاده‌های مورد استفاده در بخش کشاورزی و دامپروری کشور، امری ضروری به شمار می‌رود، زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد که به بهانه تحریم‌های رژیم ایالات متحده، این کشور‌ها از داد و ستد در بخش غذایی با ایران هم سر باز زنند.
طبق آمار‌های رسمی، در سال گذشته بیش از ۴ میلیارد دلار برای واردات نهاده‌ها پرداخت شده است و با توجه به همجواری ایران با کشور‌های همسو با خود، می‌توان نیاز‌های غذایی خود را از کشور‌های همسایه تامین کرد. با این اقدام هم اهرم فشاری علیه کشور‌های همراه با آمریکا تولید می‌شود و هم رابطه عمیق تری با کشور‌های منطقه شکل می‌گیرد. روسیه، قزاقستان، هند، چین، پاکستان و بلاروس، مبدا قابل اطمینان تری برای تامین نیاز بخش کشاورزی و دامپروری ایران به شمار می‌روند و در تمامی این کشور‌ها ظرفیت تامین نیاز کشور وجود دارد. متاسفانه با حاکم شدن انحصارات شدید در واردات نهاده‌ها و همچنین الزام نکردن نهاد‌های بالادستی و سیاست گذاران به وارد کنندگان برای تنوع بخشیدن به مبدا واردات این کالاها، شاهد وابستگی شدید در این حوزه هستیم و قطعا تداوم این روند امنیت غذایی کشور را با چالش مواجه می‌سازد. بخش امنیت غذایی یکی از مولفه‌های اصلی تامین امنیت ملی به شمار می‌رود و در بند ششم سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی نیز بر «افزایش تولید داخلی نهاده‌ها و محصولات اساسی (به ویژه در اقلام وارداتی)، و اولویت دادن به تولید محصولات و خدمات راهبردی و ایجاد تنوع در مبادی تأمین کالا‌های وارداتی با هدف کاهش وابستگی به کشور‌های محدود و خاص» تأکید شده است. اگر چه راهبرد اساسی و اصلی ایران باید بر خودکفایی کامل در تولید این محصولات برای رهایی از وابستگی و همچنین جلوگیری از خارج شدن ارز‌های بین المللی استوار باشد.
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:

مرگ که فقط مال همسایه نیست!